Z czystym wzrokiem dobry tropiciel nie pomyli się ze ścieżką złotówki z ścieżką łani. Palce u nóg mogą różnicować młodość i starość oraz łanię i złotówki. Najjaśniejsze i najbardziej wyraźne ślady zostaną znalezione, gdy jeleń karmi, po prostu stąpając po okolicy. Być może łatwiejszym lub pewniejszym sposobem na odróżnienie szlaku złotówki i łani jest dostrzec różnicę w chodzie podczas chodzenia. Nogi łani skierowane są prosto przed siebie, a samiec podchodzi z pewnego rodzaju sztyletem, który powoduje, że zaczyna mu uciekać. To wybrzmiewa, choć niezbyt wyraźne, może być łatwo zauważone przez myśliwego, który szuka tej różnicy.
Deer Tracking with Dog: Dog Bone Odzyskiwanie systemu gry
Wielu myśliwych jest skłonnych uważać każdą dużą ścieżkę za złotówkę. Nie zawsze tak jest, ale niemal każdy utwór o długości ponad trzech cali jest niemal pewny, że jest złotówki. Jeśli zauważymy rozmiar i płeć jelenia, którego śledzimy, a dojdziemy do torów innych jeleni, nie będziemy mieli problemu z utrzymaniem właściwego toru, chyba że dojdziemy do torów wykonanych wcześniej przez tego samego jelenia lub przez innego jelenia tego samego rozmiaru i płci. W takich przypadkach musimy polegać na różnicy w wieku torów, chyba że jeleń jest śledzony z inną prędkością niż jeleń, który wykonał wcześniejsze tory. W każdym razie im więcej mamy doświadczenia z ciągłymi jelonkami, tym mniej będziemy mieć kłopotów z jednym z naszych wyborów.
Umiejętność podążania śladami i odczytywania znaków staje się podwójnie ważna, gdy myśliwy rani jelenia. Wielokrotny śmiertelny strzał nie upuszcza jelenia na strzępy, a gdy strzelec udaje się do miejsca, w którym po raz ostatni zobaczył zwierzę i nie znajduje martwego jelenia lub dużo krwi, często nie wie, co to jest. do zrobienia. Jest skłonny do przypadkowego spojrzenia po okolicy, zdecydowania, że nie trafił w strzał i opuścił obszar, podczas gdy jeleń może być martwy w odległości stu metrów od miejsca.
Kiedy mężczyzna strzela do jelenia, nie powinien opuszczać miejsca, w którym stał, dopóki nie będzie pewny, że znajdzie to miejsce ponownie. Powinien naprawić miejsce, w którym znajdował się jeleń, w momencie strzału, mocno w umyśle, aby mógł tam bezpośrednio iść. Jeśli nie jest wystarczająco mądry, by rozpoznać miejsce, w którym stał, powinien oznaczyć je w jakiś sposób - podrapując się po stopach lub łamiąc gałąź z pobliskiego krzaka lub drzewa - i powinien zaznaczyć kierunek strzału. Ta procedura nie jest tak ważna, jeśli myśliwy strzela na otwartej przestrzeni, gdzie może obserwować działania jelenia po strzale lub jeśli na ziemi jest śnieg, dzięki czemu ślady lub jakakolwiek krew mogą być wyraźnie widoczne.
Ważne jest, aby znać dokładną lokalizację jelenia w momencie strzału, ponieważ jeśli przypadkowe rewizje nie doprowadzą do pojawienia się tuszy, w tym miejscu będą dowody, jeśli jeleń został trafiony, a dowody te często wskazują gdzie i jak źle zwierzę zostało zranione. Jeśli jeleń byłby stały podczas postrzelenia, dowody te będą dość łatwe do znalezienia, a wszelkie odliczenia z niego wykonane będą trafne, podczas gdy jelenie będą działać, dowody będą trudniejsze do znalezienia, a wyciągnięte z nich wnioski będą nie być tak zdecydowanym.
Pamiętaj, że miejsce, w którym zastrzeliłeś jelenia, jest bardzo ważne, abyś mógł powrócić do swojej drogi powrotnej. Ta procedura nie jest tak ważna, jeśli myśliwy strzela na otwartej przestrzeni, gdzie może obserwować działania jelenia po strzale lub jeśli na ziemi jest śnieg, tak że ślady lub jakakolwiek możliwa krew mogą być wyraźnie widoczne. Ważniejsze jest poznanie dokładnej lokalizacji jelenia w momencie strzału, aby zlokalizować miejsce, w którym jeleń może się poruszać.
Łatwiejszym lub pewniejszym sposobem na odróżnienie szlaku złotówki i łani jest zauważenie różnic w chodzie podczas chodzenia. A duże tory są zwykle identyfikowane za pomocą złotówki. Niektórzy eksperci mogą nawet powiedzieć ci płeć śledzonej jelenie. im więcej mamy doświadczenia z ciągłymi jelonkami, tym mniej będziemy mieć kłopotów z jednym z naszych wyborów.