Często uważane za najbardziej nierozpoznane zaburzenie psychiczne u nastolatków, społeczne zaburzenie lękowe może przybierać różne formy i manifestować się inaczej na osobę. Większość rodziców i dorosłych odrzuca objawy jako zwykłą nieśmiałość lub nastoletni niepokój, że ich dzieci ostatecznie wyrosną. Jednak fobia społeczna, jak nazywa się niekiedy zaburzenie, może się nasilić, jeśli nie zostanie poddana leczeniu i ulegnie osłabieniu w miarę upływu czasu. Rozpoznanie fobii społecznej u nastolatków ma zasadnicze znaczenie dla przejścia na dorosłość, a ty, jako dorośli i rodzice, jesteście odpowiedzialni za zapewnienie im pomocy. Oto kilka sposobów rozpoznawania objawów fobii społecznej u nastolatków:
CURE dla niepokoju społecznego
1. Zwracaj uwagę na skrajną nieśmiałość lub dyskomfort u dziecka.
Pierwsi wykonawcy zwykle odczuwają tremę, ale nadmierny dyskomfort, bierność lub brak aktywności, gdy są wystawieni na światło reflektorów, powinny zasługiwać na dalsze badania. Chociaż większość ludzi przypisuje tę sytuację większości nastolatków, którzy obawiają się zawstydzenia wobec swoich rówieśników, nie bądźcie zadowoleni z siebie. Porozmawiaj z dzieckiem o tym, dlaczego nie był w stanie wykonać zadania. Pamiętaj tylko, aby unikać używania oskarżycielskiego tonu, aby zapobiec umieszczeniu dziecka w defensywie.
2. Obserwuj wyniki swojego dziecka w nauce.
Kiedy twoje proste dziecko zacznie przynosić zadania domowe i egzaminy w klasie B lub C, natychmiast martwisz się, że coś jest nie tak. Ale fobia społeczna nie jest tak oczywista. W rzeczywistości fobia społeczna pozostawia pewne wskazówki, takie jak wahanie, aby recytować w klasie, lęk przed prośbą o zgłoszenie, a nawet wręcz odmowę uczestniczenia w zajęciach klasowych. Jeśli to możliwe, porozmawiaj z nauczycielem dziecka o tych sprawach i poproś go, aby poinformował cię, czy Twoje dziecko wykazuje takie zachowania.
3. Śledź znajomych Twojego dziecka lub ich brak.
Wiesz to; nastolatki będą spędzać godziny na telefonie, chodzić na imprezy lub spędzać czas po szkole. Większość nastolatków będzie częścią dużej grupy lub przynajmniej będzie mieć kilku przyjaciół. Ale nastolatki z fobią społeczną często izolują się od innych ludzi lub minimalizują kontakt. Wolą uczęszczać na zajęcia bez odrabiania zadań domowych, niż poprosić o to kolegę z klasy. Często mają problemy z nawiązywaniem kontaktu wzrokowego, inicjowaniem lub dołączaniem do rozmów i byciem częścią organizacji szkolnych.
4. Sprawdź poziom pewności swojego dziecka.
Większość nastolatków cierpiących na fobię społeczną często wątpi w to, czy są wystarczająco dobre dla innych osób, czy też nadmiernie martwią się o to, jak inni je widzą. Ich lęk przed wyśmiewaniem, nudą lub odrzuceniem ma podstawowe znaczenie w ich umysłach i często szukają oznak negatywnej percepcji u innych. To negatywne podejście do poznawania innych ludzi jest tak wszechobecne w ich umysłach, że może prowadzić do niskiej samooceny i kompleksowości.
5. Zwróć uwagę na reakcję Twojego dziecka na sytuacje społeczne.
Osoby cierpiące na fobię społeczną również przejawiają objawy fizyczne, zwłaszcza gdy znajdują się w sytuacji społecznej, takiej jak spotkania rodzinne lub funkcje szkolne. Objawy, na które należy zwrócić uwagę, obejmują: biegunkę, nudności, nadmierne pocenie się, kołatanie serca i duszność. Jeśli twój nastolatek doświadcza któregokolwiek z tych objawów podczas lub przed wydarzeniem towarzyskim, może reagować na fobię społeczną.
Jeśli twój nastolatek wykazuje wszystkie lub którekolwiek z tych objawów, zanieś go do psychologa w celu konsultacji i dokładnego zbadania. Szanse są wysokie, że twoje dziecko wie, że jego reakcje na działania społeczne są irracjonalne, ale nie wie, gdzie poprosić o pomoc.